---

selam arkadaşlar benim sorularım herhangi bir sınav için değil tamamen meraktandır
günümüzde osmanlı devletinin adı her an her yerde anılır iken koskoca selçuklu imparatorluğu maalesef unutulmuş durumda...
soru 1) Anadolu selçukluları, büyük selçuklu devletinin anadoluyu fethetmek için görevlendirdiği komutanlar tarafından kuruldu ise,anadolu selçukluları ile büyük selçuklu sultanı melikşah arasındaki düşmanlık nereden kaynaklanmaktadır? (bu bir türk-pers anlaşmazlığı mıdır?)
soru 2) Karamanoğulları beyliği, anadolu selçuklu devletinin direkt varisi olmasına rağmen (bunu yazışmalarında kendileri de iddia etmiştir) osmanoğulları ile neden amansız birer düşman olmuşlardır? (türk birliğini sağlamak için savaştılar demeyin bunun daha derin nedenleri olduğu kanaatindeyim)
soru 3) Fatih sultan mehmet'in kendisini roma imparatoru (kayser-i rum) ilan etmesi ve romayı alıp, büyük roma imparatorluğunu tekrar kurmak adına italya üzerine sefere çıkması (bunun üzerine zehirlendiğine inanılıyor)ve osmanlı sarayında çoğunlukla bizans geleneklerinin sürmesi, sizce islam imparatorluğu olarak takdim edilen bir imparatorluk için garip değil midir? bu konudaki görüşleriniz?
şimdiden teşekkür ederim

---

sayın yönetici kardeş merhaba..sizden ricam bu fazla olan 8 adet konuyu lütfen SİLELİM.saygılarımla

Bu 8 linki lütfen SİLELİM

Linklerin Görülmesine İzin Verilmiyor
Linki Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap

Linklerin Görülmesine İzin Verilmiyor
Linki Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap

Linklerin Görülmesine İzin Verilmiyor
Linki Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap

Linklerin Görülmesine İzin Verilmiyor
Linki Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap

Linklerin Görülmesine İzin Verilmiyor
Linki Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap

Linklerin Görülmesine İzin Verilmiyor
Linki Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap

Linklerin Görülmesine İzin Verilmiyor
Linki Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap

Linklerin Görülmesine İzin Verilmiyor
Linki Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap

---

Mustafa Kemal Gibi Düşünmek

Tarih, 18 Mayıs 2002... Yer, İtalya'nın Perugia kenti...

Genç Türk işadamı Utku Oğuz, bilgisayarında kayıtlı son Atatürk fotoğrafını projeksiyon makinesinin aydınlattığı duvara yansıtıp sözlerini tamamladı:
- İşte, Anadolu aydınlanmasının temeli olan Türk Devrimi budur...

Perugia'nin önde gelen kişilerinin oluşturduğu Felsefe ve Tarih Kulübü'nün üyeleri ve konuklar büyük bir coşkuyla alkışladılar genç adamı. Genç adam da bir saatlik ''1918 - 1939 arası Türkiye ve Atatürk Reformları'' konferansının gördüğü ilgiden mutlu, biraz da şaşkındı!..

Kulübün başkan yardımcısı İtalyan dostu bir süre önce, "Şu hayranı olduğun ve her karşılaşmamızda bana anlatıp durduğun Atatürk'ü bizim kulüp üyelerine de anlatır mısın?'' dediğinde hiç tereddütsüz kabul etmiş, ama böylesine yoğun bir ilgi ve heyecanla karşılanacağını düşünmemişti...

Ama Utku Oğuz için o 18 Mayıs gecesini asla unutulmayacak kılan yorum, orada konuk olarak bulunan yaşlı bir Norveçliden geldi:
- Norveç dilinde ''Mustafa Kemal gibi düşünmek'' diye bir deyim vardır... Herhangi bir problem karşısında, çözümü imkansız olduğu düşüncesiyle hemen kestirmeden teslim olma eğiliminde olan, ne yapıp edip bir çözüm üretmek için yaratıcılığını zorlama zahmetine katlanmak istemeyen ruh ve zihin tembeli kişilere söylenir bu söz... Bu tip insanlara derhal, ''Hayır, yanılıyorsun bu problemin mutlaka bir çözümü olmalı, biraz da Mustafa Kemal gibi düşün'' deriz... Ancak sizin bu geceki sunuşunuzdan sonra bu sözün arkasındaki anlamı çok daha derin bir şekilde kavramış durumdayım; bu güzel fotoğraflar eşliğinde yaptığınız sunuşunuz bana bu yaşımda bir şey daha öğretti; yani benim anadilim olan Norveçceye yerleşmiş olan eski bir deyimin arkasındaki gerçek ve derin anlamı!.. Size bunun için minnettarım...

Genç Türk'ün gözleri yaşardı... Dünyanın bir başka ucundaki ülkenin anadiline bir deyim olarak yerleşmiş büyük devrimciyi bir kez daha minnet ve özlemle andı... Yalnızca bir saatlik bir konferans olarak planlanan gece ancak 19 Mayıs'ın ilk saatlerinde sona erebildi. Saatlerce süren tartışma ve yorumlar ise şu ortak yargıyla sonuçlandı:
- Atatürk Devrimleri bütün ulkelere uygulanabilecek evrensel bir reçetedir... Zira din ve etnik ayrım temellerine dayanmayan çağdaş devlet modeli ne kadar çok ülkede uygulanırsa, dünya o kadar daha huzur ve barış içinde bir yer olacaktır...

Genç adam gecenin sessizliğinde yürürken büyük bir iç sızısıyla ''Türk Devrimi'ni yıkmak için yola çıkan karşı devrimciliğin ülkeyi sürüklediği bataklığı, 'başka çare yok' diyerek IMF'nin önünde boyun büken siyasetcileri'' düşündü. Sonra büyük bir heyecan ve coşkuyla yaşlı Norveçlinin bu kölelik zincirini kırmak için müthiş bir formül sunduğunu anımsadı:
- Mustafa Kemal gibi düşünmek!...

---

MUNZUR DAĞLARINDA GÜLABİOĞULLARI

Biz Gülabioğulları olarak yüzlerce yıl var olmuşuz, var olduğumuz sürece Munzur Dağları'na
yaslanmış, kaçınca Munzur Dağları'na saklanmış, kızınca Munzur Dağları'na çıkmışız. Munzur
Dağları'nı yoldaş edinmiş, sırdaş bilmişiz. Munzur Dağları daha bir dost görünmüş gözümüze
yüksekliğinden midir bilinmez ama Munzur Dağları'nı daha bir yüce bilmişiz. Munzur Dağı öyle
haşin bir dağdır ki o heybetiyle ezelden beri isyancıların doğal kalesidir ve özündedir kendisine
sığınan hiçbir isyancıya ihanet etmemiştir. Dolayısıyla Munzur Dağı dağların en delikanlısıdır.

Belki Anadolu'nun, Munzur Dağları'nın dağlık coğrafyası, sert doğası ve temiz havasıdır bizi burda
yurt edinmeye iten sebeplerden birisi, yoksa niye daha doğuda durmamışız ya da batıya gitmemişiz.
1938-1947 yılları arasında Malkara'da dokuz sene sürgünde kaldığımızda, daha fazla dayanamayıp
tekrar doğduğumuz topraklara, Munzur Dağları'nın eteklerindeki Brastik Köyü'müze geri dönmüşüz.

Munzur Dağları güven vermiş bize ve biz Munzur Dağları'nı çok sevmişiz. Güneşin kutsal, rüzgârın
asi, yağmurun bereketli olduğu, ateşin suyla söndürülmediği, insanların zorla savaşlara, isyanlara ve
sürgünlere mahkûm edildiği, kartalların sarp doruklarına yuva yaptığı, yaz sıcağında karları erimeyen
geçit vermeyen, yol kesen, yeşil meşe ağaçların yetiştiği, taze ışkınların yeşerdiği, Munzur Çayı'nın
aktığı, Fırat Nehri'nin geçtiği, yamaçlarında dağ keçilerin otladığı, Gülabi Ağa'nın Dersim'den çadır ile
gelip Kemah'ta Brastik Köyü'nü kurduğu ve burayı torunlarına ebedi yurt olarak bıraktığı, Halil Ağa'nın
değirmencilik yaptığı, Aziz Ağa'nın kıratını şahlandırıp etrafa hükmederek yiğitliğiyle destan yazdığı
Hanım Ağa'nın Kemah'lıların Çay Sevgisi öyküsünü söylediği, yaylalarında çadır kurup taze süt içtiğimiz
duman duman, pare pare Munzur Dağları için ağıtlar söylemiş, hüzünler beslemiş ve türküler yakmışız.

Munzur Dağları Brastik'li Baba Halil için oğlu Aziz, oğlu Aziz için Baba Halil gibi, Anne Hanım için kızı
Hazal, kızı Hazal için Anne Hanım gibi görünmüş bu Gülabioğulları'nın gözüne ve gözümüz hep o başı
dumanlı Munzur Dağları'nda dolanmış. Gözümüzün yükseklerde olmasından değil elbette, gurbetten
ya da sıladan bir haber beklerken burkulan yüreğimiz belki sükûn bulur diye bakmışız başı dumanlı
Munzur Dağları'na.

Munzur Dağları'nın eteklerindeki Brastik Köyü'nde, o çiçeklerin tertemiz kokusunda, kartalların
havalanıp Gülabi'nin asaletindeki Aziz'in cesaretindeki misafirperver insanların güneşin altında
toplanıp güne tandır ekmeği, tulum peyniri ve filiz çayı ile merhaba dediği sabah başlamıştır.

Munzur Vadisi'ne gidip o temiz havada, buz gibi bir kaynaktan gürül gürül akan Munzur Çayı'nda
su içmenin, tereyağında alabalık yemenin ve isli demlikte çay içmenin keyfini ancak biz biliriz.

Biz Brastik'li Gülabioğulları olarak, Anadolu'nun özgürlüğüne düşkün yiğit evlatları olarak
Munzur Dağları'na ne kadar da benziyoruz değil mi.

Bizi bilenler biliyor, bilmeyenler her zaman bildi "Munzur Dağları ses verdiği zaman".

İbrahim SEVİNDİK
Herkese Sevgiler

---

ALİ MUNZUR

Açıldı ömrümün haritası
Bir omzu düşük ağır delikanlı
Ey Ali Munzur ey dağların kartalı
Sağ yanım bıçak yarası sol yanım hicran
Ve emanet kalmıştır bir köylü kızında kalbimin yarası
Ey Ali Munzur ey dağların kartalı

Benim ömrümde bir kırlangıç ağıdı vardır bildiğim
Benim ömrümde tel örgüler kuşluk ayazında
Kör karanlık yağlı kurşun
Birde yanık türküsü anamın
Her biri bir başka seherinde güz dönümümün
Vurup gitmiştir sessizce oğulları
Şu gurbet denen şu belalı buğ yılanı şu bilinmez sefere

Benim ömrümde bir ırmak vardır
Durup önünde taş yüzdürdüğümüz ak köpüklerinde
Sesine sesimizi kattığımız
Ve anamızın patiskadan biçtiği uzun donlarımızla
Bir turna balığına gençliğimizi sattığımız
Aylandığımız
adamdan sayılıp delikanlı halaylarına karıştığımız
Yıldızların altında dam bacalarında aşık attığımız

Benim ömrümde yarı çıplak popil delikanlısı ortalığın
yağmurların sevdalısı ve parlayan yusuftutan kuşları
Benim ömrümde mor menekşe
Yediveren gülleri ve böğürtlen
Birde sen!
İçime işleyen ah sen!
Ondokuz yaşımın
Ve ırmağımın
Ve toprağımın hakkına birde sen! ..
Bulutlarıma kına yaktığım sebebin
Namerd olayım sevmedim hiç kimseyi böyle bu kadar! ..
Ya da sevemedim
Ey Ali Munzur ey dağların kartalı
Sağ yanım bıçak yarası sol yanım hicran
Ve emanet kalmıştır bir köylü kızında kalbimin yarası

Bu da bir gurbettir yıkar adamı içine
Bu da bir rivayettir on iki yıl bilmem kaç bin gece
Bir türkü sesinde..
Dumanlı dağları duman kaplamış
Yine mi gurbetten kara haber var?
Seher vakti bu yerlerde kimler ağlamış?
Çimenler üstünde gözyaşları var..
Benim ömrümde..

Şimdi vur vur içine onca talanı
Onca sevdayı vur vur Ali Munzur
Bu sol yandaki hicran yarası öyle çok ki..
Benim ömrümde çiçeğin bozamadığı
Karanlığın düşemediği yüzüm
Bana mahsus kor ayazda üşüdüğüm
Hercanın yeşili Cemilin üzüm gözlü güzeli
Ve hüzün yaprağını dökende dut ağacın
Kalbime bir gül dikeni fikrime sevda batanda.
Kemahın istasyonuna doğu expresi demir atanda
Murat suyu Fırata karışır üç gün üç gece kan akanda
Ben belki bin gece sayanda gurbet akşamlarında yıldızları
Emanetime iyi bakasın köylü kızı
O elinde tuttuğun kanayan şey Ali Munzurun kalbinin yarası

Benim ömrümde yarı çıplak popil delikanlısı ortalığın
Yağmurların sevdalısı
Ve parlayan yusuftutan kuşları
Benim ömrümde mor menekşe
Yediveren gülleri ve böğürtlen
Birde sen!
İçime işleyen ah sen!
Ondokuz yaşımın ve ırmağımın ve toprağımın hakkına
Birde sen!
Bulutlarıma kına yaktığım sebebin
Namerd olayım sevmedim hiç kimseyi böyle bu kadar
Ya da sevemedim.
Ey Ali Munzur ey dağların kartalı
Sağ yanım bıçak yarası sol yanım hicran
Ve emanet kalmıştır bir köylü kızında kalbimin yarası
Açıldı ömrümün haritası...

İbrahim SADRİ