DAĞ BAŞINI DUMAN ALMIŞ
Bir sisli kasım sabahıdır bu;                                               
Düştüler yollara Kırklar Yediler….
Dağ başını duman almış kardeşim,
Gün doğmayacakmış dediler.

          Baktım ki bütün gökyüzü baştan başa tenha
          Bir kapkara matem sarıyor memleketi,
          Her sineyi bir kapkara yas dolduruyor
          Ev ev bacalardan taşıyordu

Bir sisli kasım sabahı baktım
Baştan başa öksüz koca bir yurt
Taş taş döğünüp ağlaşıyordu
   
             Nereden çıktı bu ferman nereden?
             Dağ başını duman almış kardeşim
             Ansızın bir karayel esti meğer pencereden
             Karıştı tarihin sayfaları…..

Toz duman içinde Anafartalar!
Samsun,Erzurum,Sivas
Baş döndürücü bir hız geçiyor memleketi
Nefesler tıkanıyor,adımlar şaşıyordu

               Büyüdü ellerim,ayaklarım,kafam!
               Sakarya boylarında bir yanık türkü
               Akdeniz’i gösteriyor Mustafa’m!

Kağnılar mermi değil,iman taşıyordu
“Dağ başını duman almış “kardeşim,
“Gümüşdere durmaz akar”


Bir dert ki kemirir içimizi kasım sabahları
Bir dert ki yakar1
Yeni bir bayrama girmişti vatan,
Her taraf mutlu ve hür

      Tuttu baştan başa Türk yurdunu bir resmi geçit
      Yürüyor koskoca millet
      Yürüyor başta Atam

Devrim devrim geçiyor memleketi
Tepelerden gece gündüz aşıyordu
Med miydi,cezir miydi bilinmez
Bir seyrediyor şöyle uzaktan uzağa
Bir yaklaşıyordu

         “Rabbim yeni bir mucize versin diye Türk’ü
          Gönderdi bu dünyaya muhakkak Atatürk’ü”
          Böyle söylerdi kesik kollu dedem
          Gördüler de analar babalar o kara günleri
          “Allah gönderdi, Gazi’yi,
           Allah yüzümüze bakmış” dediler

Ama bir gün bir sisli kasım sabahı
Dağ başını duman almış kardeşim
Gün doğmayacakmış dediler

              Baktım ki bütün gökyüzü baştanbaşa tenha
              Bir kapkara matem sarıyor memleketi,
              Her sineyi bir kapkara yas dolduruyor
              Ev ev bacalardan taşıyordu

Bir sisli kasım sabahı baktım
Hala vuruyor nabızlarımızda
Hala yaşıyordu
Lakin kesilip dinmedi ruhumda o sancı
Hala o yetim bakışlarımda
Donmuş bir avuç hatıra kalmış!
Dağ başını duman almış kardeşim
Dağ başını duman almış…..

           Bekir Sıtkı ERDOĞAN