Şehitler

Şehitler, kuvâyi milliye şehitleri,
Mezardan çıkmanın vaktidir!
Şehitler, kuvâyi milliye şehitleri,
Sakarya'da, İnönü'nde, Afyon'dakiler
Dumlupınar'dakiler de elbet
ve de Aydın'da, Antep'te vurulup düşenler,
Siz toprak altında ulu köklerimizsiniz
Yatarsınız al kanlar içinde.
Şehitler, kuvâyi milliye şehitleri,
Siz toprak altında derin uykudayken
Düşmanı çağırdılar,
Satıldık, uyanın!
Biz toprak üstünde derin uykulardayız,
Kalkıp uyandırın bizi!
Uyandırın bizi!
Şehitler, kuvâyi milliye şehitleri,
Mezardan çıkmanın vaktidir.

Nazim Hikmet Ran - 1959

Resimlerin Görüntülenmesine İzin Verilmiyor
Resimleri Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap

ŞEHİT ANASININ ANNELER GÜNÜ

Hani derler ya! Ateş düştüğü yüreği yakar,
Yine bir anneler günü, gözler yollara bakar…
Bir şehit annesi, bu gününde ağıtlar yakar.
Elinde gül, şehitten almış gibi, ona koşar.

Hani derler ya! Ateş değdi mi bir iz bırakır,
Dışı kapansa da, bu yara alta saklı kalır.
O, kavuşmak ister, ömrü bitmez sanki uzanır,
Bunun adı her gün ölmek, ancak yaşayan tanır.(bilir)

Hani derler ya! Yüreğe ateş düşmeye görsün,
Şehit anası bekliyor, kuzusu bir gün dönsün,
Kabullenemez, ben ölmeden sen nasıl ölürsün…
Şehit eden savaş değil ki, eşkıya pususu.

Har düştü mü bedene? Ne fer kalır nede güman,
İnan; şehit anasına sabır ilacı, vatan…
Hatırası var şimdiye, tağ tekmeyle karnından,
Şehidin sesi gitmiyor, ananın kulağından.

İster ateş, ister od, istersen har koy adını,
Mevla’m kimseye göstermesin evlat acısını,
Tabi yakar bu ateş, kardeşini, babasını,
Ama; anada saklı evladın, bütün gizemi.

Demoğlu der; gözlere yaş, yüreğe od düşünce,
Gam kurtçuk olur, dirhem, dirhem kemirir, sinsice.
Bir şehit anası, (bir) anneler gününde delice(yine)
Ağlayarak dua eder, her içini çekince.

Haydar Demoğlu / İzmir

kaynak:www.sehitlerolmez.net

Allah rahmet eylesin hepsine keşke bende şehit olsam.

şehitlerimiz ölmedi ölmeyecek onları ölü olarak tanıtanlara yazıklar olsun!!!!!!!

Ruhları şad olsun...

Okuduğum bir haberden aklımda kalanlar:Geçen hafta ki yoğun yağışlarla oluşan sel Balıkesir Gönen'e bağlı Dereköy'de  köy mezarlığını yok etmiş ancak tek bir mezar selden etkilenmemiş.O mezar Hakkari'de 1995'de öldürülen bir şehidimize aitmiş..               Allah bütün şehitlerimize rahmet etsin...

Balıkesir'in Gönen İlçesi'ne bağlı Dereköy'de sel köy mezarlığını yok etti. Mezar taşlarının kilometrelerce sürüklendiği mezarlıkta tek bir mezarın sağlam kaldığı görüldü. Başındaki bayrağın bile durduğu mezarın bir şehide ait olduğu öğrenildi.



Geçtiğimiz Çarşamba günü şiddetli yağmur sonrası oluşan sel, dere kenarındaki köyde bir kişinin ölümüne, köy mezarlığının ise yok olmasına sebep oldu. Selin yıktığı köy mezarlığında sadece bir mezarlık ayakta kaldı. 1995 yılında Hakkari'nin Çukurca ilçesinde şehit olan 1974 doğumlu Jandarma Çavuş Ercan Coşkun'a ait olan mezarlığın başındaki Türk bayrağı bile selden etkilenmedi.

Eşini geçtiğimiz yıl kaybettikten sonra tek başına yaşamaya başlayan 55 yaşındaki Şehit babası Ethem Ruhi Coşkun, oğlunun mezarı dışındaki tüm mezarların selde yıkıldığını söyledi. Coşkun, "Sel, kocaman blokları, ağaçları söküp götürüyor. Şehit mezarı ve bayrak diğeri burada, bayrağı buradaydı. Aldım bayrağı yıkadım yerine koydum. Birde mezarın mermerini sildim." dedi.



Şehidin annesinin mezar taşını dere kenarında bulduklarını hatırlatan köyün eski bekçisi Esat Engin ise, "Gördüğünüz gibi bu mezarlar böyle bahçe kısmına doğru gelmiş. Mezar taşları sağa sola yayılmış. Fakat Allah'ın hikmeti ki, Ercan kardeşimizin mezarı bayrağına varıncaya kadar duruyor. Allah tarafından kardeşimize bir şey gelmiş ki, kardeşimiz sapsağlam kalmış. Mezar taşında dahi bir leke yok. Bu olayı duyan vatandaşlar köye geliyor. Hatta şehidin askerden arkadaşları bile buraya gelerek mezar başında dua edip gidiyorlar." diye konuştu.

 
Sabah kahvaltı ederken bir kanalda bir şehit annesi konuktu, ve bir hikaye anlattı ki buraya yazarken bile içim buruldu, gözlerim doldu. Bu anne oğlunu 7 sene dikkat edin 7 sene! önce pkk tarafından yapılan bir pusuda şehit vermiş.

Şehit Anasının (sabahki programda bu şekilde hitap edilmesini istedi) ağzından (hatırladığım kadarıyla) aynen aktarıyorum:

Şehit : Anne benimde düğünümde arabalar olacakmı?

Şehit Anası :  Olacak oğlum sen bi askerden gel de.

Şehit : Anne düğünde arabalar çok olacak değil mi?

Şehit Anası : Evet kuzum çok olacaklar.

 Şehidimizin teskere almasına 5 ay kala babasını postaneye çağırıyorlar ve Şehit gencin çantasını alan babası oğlunu TERÖRe KURBAN verdiğini öğrenince fenalaşıyor. Eve getiriliyor ama Şehidin Anasına söyleyemiyorlar. Ertesi gün Şehit gencin naaşı geliyor ve camide cenaze namazı kılındıktan sonra Şehidi ebedi istirahatgâhına götürürlerken Şehit Anasının ağzından şu sözler döklüyor :

Evladım, Kuzucum; Düğününde birsürü insan birsürü araba var tam istediğin gibi, ama eksik olan 2 şey var; Gelin ve  Damat...

 Ne üzülmek vakti ne ağlamak ne ağıtlar yakmak, vakit birlik olmak vaktidir.

Merak ettiğim birşey var sadece Ermeni gazeteci Hrant Dink öldürüldüğünde birsürü televizyon kanalında birçok insan konuştu, Birçok ilde yürünmesine, tepki gösterilmesine ön ayak oldular ama nedense bu insanların şuanda hiç sesi çıkmıyor neden?

Ve asıl merak ettiğim konu ise; bu soruna çözüm bulmak için daha kaç Şehit vereceğiz, daha kaç  acılı Şehit Anası daha kaç Şehit Eşi daha kaç Şehit çocuğu ağlayacak?