ben ilkokul durumum kötü idi ayşegül hocam matemati öğr. o bana destek oldu
şimdi lise3 teyim EA bölümü lise 1 reşide hocam vardı bir tarih anltırdı bir insan öylemi güzel anlatır tarihi hep onun sayesinde sevdim şimdi bizim sınıfta tek bir kişide tarihi sevmiyor benim haricimde reşide hoca çok hızlı anlatırmışta palavra onların tembelliği şimdi lise3 teyim handan çicek hocam da çok güzel anlatıyor bütün hocalarım çok iyi
aslında fakir okullara hep iyi hocalar düşmekte

Hayatımda ilk izi Halide Kızılöz, yani sevgili ilkokul öğretmenim bıraktı, kişiliğime, yetişme tarzıma dair;
daha sonra ise tarih öğretmenim Remzi Bey, branşımı belirlememde rolü olan saygıdeğer öğretmenimdir. İkisini de saygı sevgi ve minnetle anıyorum.     

ilkokul 2 deki öğretmenimi hiç unutmadım. Daha doğrusu henüz 8 yaşındayken o minik yüreğimde açtığı yaraları. Almanya'dan  memleketimize kesin dönüş yapmıştık. 2.sınıfa burada devam edecektim. Fakat yeterince Türkçe bilmiyordum. Bir de ''Ş ve Ç'' harflerini çıkarmakta zorlanıyor ''s'' olarak söylüyordum. O da biliyordu bunu. Türkçe dersimizde bazı kelimelerin sözlükten anlamını bulur cümle kurardık ya. Kelime ''deve'' Parmağımı kaldırdım kafamda kurduğum cümle '' deve yere çöktü '' Ama son kelimeyi doğru çıkartamadığımdan ''söktü'' şeklinde diyebildim. 'aptal' dedi bağırdı. ''Yer kazak mı ki sökülsün'' . O yıl Çok kötü geçti benim için. hep dayak yedim öğretmenimden sınırlı Türkçem yüzünden. Ödev verdiği yeri yanlış anladım dövdü. Cümle kuramadım dövdü. Anneme babama da anlatamadım. Kendimi diğer çocuklardan farklı hissediyordum. Kusurlu alan benim diye düşünüyor utancımdan öğretmenim dövdü diyemiyordum. derdimi kimselere anlatamıyordum. İyice içime kapanmıştım. Bu durum 1 yıl kadar sürdü. Sonra kelimeleri doğru telaffuz etmeye başladım. Anadilimi güzel konuşabiliyordum artık. Ders başarım artmıştı. Öğretmenin yaklaşımı değişmişti artık ama nafile... (Bugün bile o günleri hatırladığımda üzülürüm..) 3. sınıfta tayini çıktı gitti. Kafamdaki öğretmen imajı yeni gelen öğretmenimle birlikte değişti. Sevgili Atalay hocam...  öbür öğretmenimin çocuk kalbimde açtığı yaraları Atalay öğretmenim sevgisiyle ilgisiyle sardı. sevgi çiçekleri ekti yüreğime. hayatım boyunca da insanların  kusurlarıyla alay etmedim. 8 yıllık öğretmenlik hayatımda da öğrencilerimi ben de hep sevdim, yardımcı oldum..  Seni hep hayır dua ile anıyorum Atalay öğretmenim.. benim canım öğretmenim...

Eğitim Fakültesinde okurken aynı zamanda Balıkesir'in bir ilçesinde hemşire olarak çalışıyordum.Hafta sonlarım hep hastanede geçiyordu.Okulum malesef 2. sırada olmak zorunda kalıyordu. Derslere geç geliyor ve de çoğunuda yorgunluktan dinleyemiyordum.Allah Razı olsun hocalarımdan bana hiç zorluk çıkarmadılar.Hatta kolaylık sağladılar. Bende öğrencilerimi hasta ya da zor durumda olduklarında kolaylık sağlamaya çalışıyorum.Umarım tüm hocalarım sağlıklı ve mutludur.

Eğitimimin temelini atan 1. sınıf öğretmenim; Kenan Memus.
2, 3 ve 4. sınıfta beni yetiştiren, her velinin çocuğunu öğrencisi yapabilmek kapıştığı öğretmeim; Mustafa Erdem.
5. sınıfta beni adam eden öğretmenim; Abdurrahman Şenyer

ve İngilizcem 3 iken, anlamıyor, itmekle gidiyor iken bana o unuamadığım bir iyilikle ingilizceyi sevdiren öğretmenim; Betül Keleş Büyük. Kendisi sayesinde ingilizceyle haşır-neşir olmuştum. Bugün de 10. sınıfım ve -gene O"nun sayesinde- dil bölümünde okuyorum..

hayatımda iz bırakan tek öğretmen meslek lisesi mezunu, 60 yaşlarında huysuz, aksi ve bir o kadar da adaletsiz bir kadındı
onun yüzünden okuldan soğumuştum şimdi büyük bir ihtimal vefat etmiştir
Allah rahmet eylesinnn