Osmanlıların kuruluşundan itibaren kuvvetlenmesi, Avrupa Kıtası'nda fetihlerde bulunması, buradaki devletleri endişelendirdi. Tek başlarına karşı koyamayacaklarını anlayan bu devletler, ittifak halinde harekete karar verdiler ve anlaştılar.

               Sırp Kralı Lazar ile Bosna Kralı Tvartko ve Arnavut Prensi Jorj Kastriyota öncülüğünde; Bulgar, Arnavut, Ulah, Sırp Prensleri de ittifaka katıldılar. Hayatı savaş meydanlarında geçen Birinci Sultan Murâd Hân, Osmanlı Devleti aleyhine yapılan Hıristiyan ittifakından, casuslar vasıtasıyla haberdar oldu. Gerekli tedbirleri yerinde ve zamanında alınmak suretiyle, düşmanın dikkatini çekmeden, planlı olarak savaşa hazırlanıldı. Haçlı ittifakına karşı, Anadolu beyliklerinden yardımcı kuvvetler istenerek, gönüllüler davet edildi.

               Balkanlardaki ittifakı bozmak için, Vezir-i âzam Çandarlızâde Ali Paşa, 30 bin kişilik kuvvetle 1388'de, Bulgarları saf dışı ederek, Bulgaristan ve Mora'yı işgal etti. Türkleri, Balkanlardan atmak için hazırlanan ittifaka karşı bütün hazırlıklarını tamamlayan Sultan Murad Hân, Savaş Meclisi'nin ardından, 60 bin kadar mevcutlu Osmanlı ordusu ile Anadolu beylikleri kuvvetleri ve gönüllü Müslümanlar ile 1389'da, Sırp Kralı Lazar'ın merkezi olan Priştine istikametine hareket etti.

               Rumeli Akıncı kumandanı Gazi Evrenuz Bey ile Paşa Yiğit kumandasındaki Osmanlı öncü kuvvetleri, Kosova'da müttefik Haçlı kuvvetleriyle karşılaştılar. Osmanlı ordusunun, Balkanlar'da ilerlerken, geçtiği yerlerde yağma, tahribat yapmaması, İslam'ı Hıristiyanlara çok iyi tanıttı. İslâmiyet hakkında bilgileri olmayan halk, hayretler içinde kaldılar. İdarecilerinden zulüm, eziyet, kötü muameleden başka bir şey görmeyen halk, bundan sonraki seneler Türk idaresini arzu ve istekle beklediler ve benimsediler.

               1389 yazında Kosova'da, düşmana karşı savaş haline geçen Osmanlı ordusuna Sultan Murad Hân kumanda edip, merkez kuvvetlerinin başındaydı. Vezir-i Âzam Ali Paşa, Sultan'ın yanındaydı. Ordunun sağ kolunda Şehzade Bâyezid, Rumeli Beylerbeyi Kara Timurtaş Paşa, Akıncı Beyi Evrenuz Bey, sol kolda Karesi Sancakbeyi Yakup Bey, Anadolu Beylerbeyi Saruca Paşa bulunuyor ve kumanda ediyordu.

               Merkez kuvvetlerinin önünde Yeniçeriler ve onların önünde de toplar vardı. Her kolun önüne biner okçu yerleştirildi. Haçlı ordusunun merkezinde bulunan Sırp Lazar, birlikleri komuta ediyordu. Sağ kola Lazar'ın yeğeni ve damadı Brankoviç, sol kola Bosna Kralı Tvartka kumanda ediyordu. Düşman kuvvetleri Sırp, Bosna, Macar, Ulah, Arnavut, Leh ve Çeklerden meydana gelip, mevcudu Osmanlı kuvvetlerinden fazlaydı.

               Savaş 9 Ağustos 1389 günü Haçlıların top atışıyla başladı. Türk ordusunun kahramanlığı ve savaş planının mükemmelliği ve başarıyla tatbiki neticesinde, üstün Haçlı ordusu, sekiz saat içerisinde bozuldu. Sağ kalan Haçlı kuvvetleri geri çekilip, çareyi kaçmakta buldular. Savaşın kazanılmasında ve düşmanı imha ve takip edilmesinde, Şehzade Bayezid'in büyük rolü oldu. Haçlı kumandanı Lazar ile oğlu, yüksek rütbeli kumandanlar ve mahiyetleri esir edildiler. Murad Hân, zaferden sonra devrin ananesi gereğince, şükran ifadesiyle savaş meydanında dolaşırken, Lazar'ın damadı, yaralı Sırp asilzadelerinden Milos Obiliç'in halini sorarken şehit edildi.

               Sultan Murâd-i Hüdâvendigâr'ın ölümünden önceki vasiyetinde, Bâyezid Hân, Osmanlı Sultanı oldu. 200 binlik Haçlı ordusunun kumandanları dahi öldürülüp, Kosova'da zafer kazanılması neticesinde; Osmanlı Devleti Balkanlar'a kesin olarak yerleşti ve Sırp Krallığı yıkılarak, Sırbistan, Türk hakimiyetine geçirildi. Bölgeye, Türk ve İslâm nüfusu iskân edilerek, hakimiyet pekiştirildi.