Gecenin sessiz,sinsi karanlığına inat,bu karanlığı bozan ve parlayan yıldızların ışığının da sönük kaldığı bir cephedir Çanakkale.
Vatanın herbir köşesinden zafer için çıktı yola genci,yaşlısı,kadını...Herbiri Allah,Peygamber aşkıyla yanan vatan için tutuşan elleri kınalı asil Türk Kahramanlarıydı onlar.Korkusuz erlerin ağzında tek bir söz vardı:''vurulursak şehit,kalırsak gaziyiz.''Böyle kurtuldu vatan şehitlerin al kanlarıyla sulanarak.
                        Çanakkale ne bir destan,ne bir efsane ... O gerçek isimsiz kahramanların toprağı.Cumhuriyetin altın anahtarıdır Çanakkale...
                        18 Mart günü geldi,dayandı kapıya.Yurdun her köşesi her bucağı tek yürek olmuş koşmuştu Çanakkale'ye.Yetmişti artık bu acılar canlarına... Özgür olmalıydı vatan yine eskisi gibi huzurlu olmalıydı millet... Damarlarında asil türk kanı taşıyan tek bir insan kalmamıştı yüce vatan toprağında...Çanakkale'deydi herkes...Bağımsızlıgın altın anahtarına koşmuştu millet...Anadolu boşaldı;okullar,üniversiteler bomboştu.
                        Yarım kaldı nameler,söylenmemiş sözler yarım kaldı.Duvaklar kalktı sandığa bir daha çıkmamamak üzere.Çünkü gidenin geleceğinden hiçbir umut yoktu.özgürlügün şiirini yazacaktı millet
                         Toprak kana doymuyordu.Bebekler mermilerle yatıyor.battaniyeleri alınıp cephane bozulmasın diye silahlara örtülüyordu.Donmaktaydı küçük bedenler...Asil vatanın kahraman yavrularıydı onlar...Tüm dünya gelmekteydi Türklerin üzerine ama o millet mart kadar merttir.Kocaman yüreğiyle aşabilirdi bu zorlu da...
                           Ne aslanlar geldi geçti oradan.Kınalı aliler,Seyit onbaşları,daha nice isimsiz kahraman...Anaları kınalayıp göndermişti oğullarını,vatana kurban olsun diye.
                                  Düşman bilmiyordu;kime karşı neden savaştığını bilmiyordu.Onuru,gururu,şerefi öğrendiler savaşta Kahraman türklerden;cesareti,vatanın kıymetini,Çanakkale'nin geçilemeyeceğini öğrendiler.
                            İşte böyle yazıldı Çanakkale;o ne bir destana ne bir şiire ne de bir öyküye sığardı... O bir diriliş,istiklale eriş,bir haykırış, bir çığlıktı o...
                            Ben Türk'üm! Onurumdur vatanım,gururumdur tarihim!Dünya var oldukça Çanakkale geçilemedi,geçilemez!Türk milleti'nin istiklal şevki,kahramanlıgı bitmez.Türk tarihiyle cesaratiyle tüm dünyayı titreten,örnek olan bir millettir.''Vatan uğrunda ölen varsa vatandır.''Diyerek haykırır Türk milleti duygularını...
 
                  NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE!!!!     

Münevver Gümüş

Yazanın eline yüreğine sağlık ancak bir kelimede bile Mustafa Kemal Atatürk adının geçmeyişi de dikkate şayan bir durum....

Tabii buna her zaman verecek bir cevap bulur bazıları ...ancak bu cevapların  benim için ve hiç bir vatanperver için kıymet-i harbiyesi yoktur....

Bir lise öğrencisi tarafından yazılmış, iyi niyetli, hoş bir kompozisyon ama eleştiri çok sert. İlla Musatafa Kemal'in adının geçmesi gerekmez ki. Sözü yeter: