Üç Yabancının Kaleminden Avcı Mehmed ve Av
Alev Özbil

Türkler, avcılığı savaşa hazırlayıcı bir vasıta olarak uyguladılar ve savaşlardan önce harp taklidi niteliğinde büyük sürgün avları düzenlediler. Osmanlılarda da avcılık bu
çerçevede sürdürüldü. Osmanlı padişahları avcılığa çok önem verdiler. Avcılığın bir düzen içerisinde yapılması için sarayda bir teşkilat kuruldu.

Ava düşkünlüğü ile anılan padişahların başında IV. Mehmed yer almaktadır. En sorunlu ve tehlikeli zamanlarda bile devlet işlerini ihmal ederek av peşinde koşan IV. Mehmed’e bu nedenle “avcı” lakabı verildi.

1648- 1687 yılları arasında hükümdarlık yapan IV. Mehmed’in av merakı çok küçük yaşlarında başladı. Henüz 9-10 yaşında iken terbiyesi ile meşgul devlet adamları tarafından düzenlenen av eğlencelerini seyrederdi. IV. Mehmed önceleri bu eğlencelere katıldı, zamanla da avcılık zevki gelişti. Olgunlaştığı zaman da av zevkinin peşinden gitti, oğullarını,cariyelerini ve saray halkından pek çoğunu yanına alarak haftalarca süren av partileri düzenledi.

Linklerin Görülmesine İzin Verilmiyor
Linki Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap