Yavuz Sultan Selim ve Şam Güzeli

     Yavuz Sultan Selim,Mısır Kölemenleri (Memluklar) üzerine yürüyerek,Mercidabık zaferini kazanmış,sonrada kışı geçirmek gayesiyle Şam’a (Dimışk)gelmişti.Misafir kaldığı konakta özel hizmetlerine genç ve güzel bir kız  bakıyordu.Hususi hayatı düzenli,giyimi basit,her türlü gösterişten uzak ve şiddeti alemleri titreten büyük Cihangir önünde laubalilik ne mümkündür?Fakat gönül ferman dinlemezdi: Genç kız, bu erkek güzeline yürekten aşık oldu;Yavuz’un yatağının kurulduğu duvarın üzerine:
      “  Aşık olan neylesin?”
mısrasını yazdı…Çehre ve beden güzelliği kadar,şiir zevki de olan genç kızın bu gönül seslenişi,Farsça divan sahibi şair hükümdarı duygulandırmıştı.Güldü ve kızın mısrasının altına:
       “Derdi ne ise söylesin!”
cevabını verdi.Kız padişahın yatağını toplarken okuduğu bu cevapla bahtiyar ve ümitli duygusunu açıkladı:
        “ Ya korkarsa neylesin? “
O çölleri ormanlık yamaçlar gibi aşan ve dünyaya sığmayan koca cihangir,bu gönül selinin önünde,müstesna,heybetinin kapısını araladı,tertemiz duyguya değer verdi:
        “ Hiç korkmasın söylesin…”
Genç kız, padişahın duygusuna cevap vereceği vaadinin sevinci içinde engüzel elbiseleri giydi,gözlerinde dünya mutluluğu,heybetli Hakan’ın odasına girdi.Lakin her tarafı titriyordu. Bütün gücünü topladı,başını kaldırdı,Yavuz’un yüzüne baktı.O anda olan oldu: Bu gözlerdeki muhabbet ve şefkat bile,erişilmez heybet ve merhametin yıldırım tesirini giderememişti,birkaç defa sallandı,sonra yere yıkıldı kaldı: Seven,o masum,tertemiz duygularla atan kalbi durmuştu.
       Mısır seferini üç gün tehir eden Yavuz, somaki mermer mezar yaptırdı; ismini bilmediği aşk şehidesinin adı yerine tuğrasını işletti ve tebdil giyerek kabri ziyaret etti.
      Yavuz Sultan Selim kendi yazdığı şu beyitinde söylediği gibi :

   “ Şirler,pençe-i kahrımda olurken lerzan,
     Beni bir gözler-i ahuya zebun etti felek”

    “ Arsanlar(nice yiğitler),kahreden pençemde(avucumun içinde),titrerlerken
      Beni bir ceylan gözlü karşısında halsiz,mecalsiz,çaresiz bıraktı felek”



Alıntı

Paylaşım için teşekkürler.Ama ben bu hikayeyi duyunca çok kötü oluyorum,açıkçası kıskanıyorum.İlk duyduğumda ağlıyordum.Biz kendisinden bu kadar yıl sonra bir türbesine gidemeyelim,internetten oradan buradan görmek için çırpınalım, elin kızı Yavuz Sultan Selim Han'la muhatap olsun,kadere bak...

Bu hikaye gerçek mi acaba ?

Geçen gün Murat Bardakçı Tarihin Arka Odası programında alttaki beytin Yavuz'a ait olmadığını söyledi. Biris bu hikaye gerçek mi yoksa uydurmaca mı bilgisi varsa söyleyebilir mi ?

“ Şirler,pençe-i kahrımda olurken lerzan,
     Beni bir gözler-i ahuya zebun etti felek”

Bu dizelerin Yavuza ait olduğunu söyleyenler olduğu gibi ona ait olmayıp onun için söylenmiş olacağını öne sürenler de var.

Şirler pençe-i kahrımdan olurken lerzan..

Yani arslanlar benim kahır pençem altında titrerken..

Bu dizeler tam da Yavuz'a uygun düşmektedir.Çünkü aslanların bile korkudan titremesi benzetmesi ancak Yavuz gibi bir padişahıa uygun düşer.

Beni bir gözleri ahuya zebun etti felek ..

Yani beni bir ceylan gözlüye köle eyledi felek..

Burada şir ve pençe kelimelerinin bir arada kullanılması da yine Yavuzu hatırlatmakta.Çünkü Yavuz şir-pençe deninlen bir hastalıktan ölmüştür.

(Yorum bir edebiyat öğretmenine aittir.)

         Söz konusu "Yavuz Sultan Selim ve Şam Güzeli" adlı hikaye,"Türk Dünyası Tarih Dergisi"nin 1988 tarihli 15.sayısının 50.sayfasında Muammer Yılmaz tarfından yayınlanmıştır.

        Hikayenin kaynağı,Cemal Kutay'ın "Bilinmeyen Tarihimiz" adlı eserinin 3.ciltinin 186-187 sahifesi olarak dip not düşülmüştür.(İstanbul,1974)

                                 Saygılarımla

Bilgiler için teşekkürler. Cemal Kutay söylediyse büyük ihtimalle belgesi vardır. Ama tarih konusunda her kafadan farklı bir ses çıktığı için insanın kafası karışıyor. Keşke Osmanlıca öğrenip bu belgelerin asıllarına ulaşabilme şansım olsaydı.

şiir farsça olup  yavuz selim imzalıdır
prof.dr.mustafa isen-y.doç.dr.a.fuat bilkan -Sultan Şairler sayfa:117
lakin konuyla alakalımıdır darbi mesel midir bilinmez