O Gün Kurtulan Kimdi? | Tarih Öğretmeni & Tarih Öğretmeni Portalı

Yıl,1910.Osmanlı Padişahı Sultan Reşad'a Fransa kralından bir davetiye gelir. Yaptıkları tayyareyi göstermek isterler herkese. Padişah, sadrazamı çağırır huzuruna. Önce bu davete icabet edilsin mi, edilmesin mi, diye tartışılır. Sonra bu davete kimin gönderileceği konuşulur. Ali Rıza Paşa'nın yeni icatlara, teknolojiye merakının olduğu bilindiğinden O'nun üzerinde karar kılınır. Ancak davetiye iki kişiliktir. İkinci kişinin kim olacağı tercihi Ali Rıza Paşa'ya bırakılır. Ali Rıza paşa saraya çağrılır, bu görev kendine tevdi edilir. Paşa bu işten ziyadesiyle memnun olur. Duyduğu, ancak yakından görme, inceleme fırsatı bulamadığı tayyareyi görüp inceleyecektir artık. Yanına kendisi gibi yeni ve yeniliğe meraklı genç bir subayı alır. Paris'e giderler.
Tayyareyi görmek üzere hemen bir çok ülkeden temsilciler gelmiştir. Gösteri alanı hınca hınç doludur.
Anonsla birlikte alkışlar ve meraklı bakışlar arasında tayyare endamlı bir gelin gibi yavaş yavaş, hangardan çıkar. Meydanın ortasında bir ileri bir geri gider sonra, hızlanarak göklere doğru kanat çırpar. Pilot yapabildiği tüm akrobasi hareketleri yapar.
Gösteri sona erince tayyare piste geri döner. Müthiş bir alkış konuklarda hayranlık, gıpta, biraz da kıskançlık; Fransızlarda gurur, haz ve mağrur bir tavır ...
Misafirlerin tayyareyi incelemesine izin verilmez. Ancak,pilot bir gösteri daha yapacağını, yanına misafirlerden bir gönüllü alabileceğini söyler. Kısa bir sessizlik ve bekleyişten sonra sadece bir kişi öne çıkar, tayyareye binmek istediğini ifade eder. Bu kişi Ali Rıza Paşa'nın yanında götürdüğü genç subaydır. Hemen başına bir kask takarlar sırtına paraşüt. Genç, Paşa'nın yanından geçerken Paşa birden gencin kolundan tutar. ''Oğlum bu tayyareye binmene izin vermiyorum.'' der. Genç şaşırır, yalvarır bir bakışla Ali Rıza Paşa'nın gözlerine bakar ve izin ister. Paşa, ''Bak oğlum, senin bu tayyareye binmeni ve ilk defa tayyareye binmiş bir Türk olmanı ben de isterim. Bırak seni, ben dahi binmeyi istiyorum. Ama içimi birden anlamsız, tarifsiz bir endişe kapladı, sanki bu merete bir şey olacak diye. Gel vaz geç, sen bu millete lazımsın.''der.
Genç subay izin gelmeyince tayyareye binmekten vaz geçer. Tayyare öylece havalanır. Biraz önceki hareketleri tekrarlar, bulutlara girer, çıkar. İnmek üzere alçalmaya başladığında birden bir şeyler olur ve havada yanmaya başlar. Kimse ne olduğunu anlayamadan meydanın ortasına çakılıverir. Pilot ve tayyare paramparça, her bir parça bir yerde.
Genç subay, Ali Rıza Paşa'nın gözlerine tekrar bakar. Paşanın gözlerinde hem keder, hem de kendisinden çok şey beklediği birinin son anda ölümden döndüğünü görmenin sevinci vardır.